Dlaczego dawać kuzynowi krawat, którego być może nigdy nie założy, skoro można zaufać mu, że tę samą sumę pieniędzy wydałby na coś, czego naprawdę pragnie?
Ktoś by powiedział, że dawanie pieniędzy jest zbyt proste i dlatego jest to mniej efektywny sposób okazywania sympatii niż zadanie sobie trudu, by wybrać się do sklepu po prezent. Jest to niezłe wyjaśnienie w wypadku drobnych upominków, jednak z pewnością stosowanie go do luksusowych samochodów byłoby nieco naciągane.
Bardziej przekonujący wydaje się pomysł Richarda Thalera, który zauważył, że najlepsze prezenty to rzeczy, których sobie odmawiamy. Dlaczego, pyta, mężczyzna jest szczęśliwy, gdy jego żona darowuje mu wart 1000 funtów zestaw kijów golfowych z tytanu, płacąc za nie z ich wspólnego konta? Być może tak naprawdę bardzo pragnął je mieć, nie mógłby jednak usprawiedliwić tak wielkiego wydatku. Fakt, że ktoś inny dokona tego wyboru za niego, pozwala mu cieszyć się nowymi kijami do golfa bez poczucia winy.

Za: Robert H. Frank, Dlaczego piloci kamikadze zakładali hełmy? Czyli ekonomia bez tajemnic, Wydawnictwo Literackie, 2009.

„Zgodnie z teorią ekonomii pieniądze są doskonałym prezentem. Jednakże większość badaczy społecznych twierdzi, że pieniądze zwykle nie są akceptowane jako prezent. O ile młodzi dorośli często otrzymują je od starszych pokoleń, o tyle niewielu 35-latków pomyśli, żeby obdarowywać się nawzajem pieniędzmi.”

S.J. Solnick, D. Hemenway, The Deadweight Loss of Christmas: Comment, The American Economic Review 1996.

Ci sami autorzy twierdzą też, że wiele dóbr przynosi nam wyższą użyteczność właśnie dlatego, że kupił je kto inny, nie my sami. Może więc Waldfogel nie wziął pod uwagę, że jesteśmy sentymentalni…